Autor: Maria Szcześniak | Data: 30/07/2007 |
Komentarzy: 16
Wykonanie sufitu podwieszanego jest technicznie proste i polega na mocowaniu płyt gipsowo-kartonowych do konstrukcji nośnej, składającej się z wieszaków, łączników oraz kształtowników, takich jak profile CD i UD, umożliwiających ustawienie powierzchni sufitu z uwzględnieniem żądanej formy.
Zaczynamy od wytrasowania, tj. wyznaczenia linii przebiegu, do której montowane będą profile przyścienne UD, pamiętając o tym, że minimalna odległość płaszczyzny sufitu od stropu musi wynosić przynajmniej 45 mm (zobacz zdjęcie 1). Wytyczona linia przebiegu montażu nada przyszły kształt zabudowy sufitu, który niekoniecznie musi być płaszczyzna równoległą do podłogi.
Następnie przystępujemy do montażu profili przyściennych UD. Profile podklejamy taśmą akustyczną i montujemy do wyznaczonych linii za pomocą kołków szybkiego montażu (zobacz zdjęcie 2). Pamiętajmy o taśmie akustycznej. Jej brak spowoduje w przyszłości przenoszenie dźwięków z sąsiednich pomieszczeń, czego każdy inwestor chciałby uniknąć.
Konstrukcję sufitu podwieszanego podtrzymują wieszaki kotwowe, mocowane do stropu przy pomocy metalowych kołków sufitowych (zobacz zdjęcie 3). Odstępy i rozstaw wieszaków zależą od rodzaju i ciężaru planowanej zabudowy. I tak np. przy całkowitym ciężarze zabudowy sufitu, tj. konstrukcji, izolacji i płyty, do 15 kg/m2 rozstaw wieszaków wynosi 1 m. Skomplikowany kształt i ciężka zabudowa wymagają odpowiednio większego zagęszczenia.
Przy pomocy wieszaków, a dokładnie sprężyny do wieszaków kotwowych, regulujemy także wysokość zawieszenia sufitu, dostosowując ją do rodzaju istniejącej lub planowanej instalacji, np. klimatyzacji, wentylacji lub oświetlenia. Kolejny krok to montaż profilu głównego CD do wieszaków kotwowych w odstępach i rozstawie określonym umiejscowieniem wieszaków. We wspominanym powyżej przypadku, tj. rozstawie wieszaków co 1 m, profil główny CD rozmieszczamy co 90 cm (zobacz zdjęcie 4).
Następnie do profilu głównego CD montujemy profil nośny CD w rozstawie co 40 cm (zobacz zdjęcie 5). Miejsca skrzyżowania obu profili CD łączymy przy pomocy łącznika krzyżowego do profili CD-CD (zobacz zdjęcie 6). Tak powstaje dwupoziomowa, metalowa konstrukcja sufitu podwieszanego.
Teraz możemy pomiędzy profilami ułożyć wełnę mineralną (zobacz zdjęcie 7), a następnie przystąpić do przykręcania płyty gipsowo-kartonowej (zobacz zdjęcie 8). Płytę mocujemy w układzie prostopadłym do profili przy pomocy wkrętów w rozstawie maksymalnie co 17 cm. W łazienkach i kuchniach, tj. pomieszczeniach, w których może wystąpić większe natężenie wilgoci, lepiej użyć zielonej, impregnowanej płyty gipsowo-kartonowej Knauf.
Ostatni etap to szpachlowanie spoin między płytami gipsowo-kartonowymi masą szpachlową Uniflott oraz pomalowanie sufitu. Więcej informacji na temat montażu sufitu powieszanego w filmowym instruktażu Knaufa oraz na stronie internetowej www.knauf.pl
Technorati tags: brak tagów
Kategorie: Knauf, płyty gipsowe, sucha zabudowa, szkolenia, wykonawcy, sufity podwieszane, kartongips
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 27/07/2007 |
Brak komentarzy
Maciek z Łodzi: Chcę wykonać ścianę działową z kartongipsu i położyć na nią tapetę z włókna szklanego. Jakiej masy szpachlowej powinienem użyć do wykończenia połączeń między płytami?
Według specjalistów specjalistów Akademii Budowania Knaufa, są cztery podstawowe rodzaje szpachlowania. Do każdej z nich stosuje się nieco inną technikę wykańczania połączeń między płytami. Ściany pod glazurę wystarczy zaszpachlować raz, stosując masy Fugenfüller lub Uniflott, nie zapominając o taśmie wzmacniającej.
Ściany pod grube tapety lub tynk strukturalny szpachlujemy dwukrotnie masami Fugenfüller lub Uniflott, a następnie gruntujemy całą powierzchnię płyt środkiem Tiefengrund. Z kolei ściany pod cienkie tapety lub farby strukturalne, przy których niezbędne są niewidoczne połączenia, szpachlujemy dwukrotnie szeroko po obu stronach spoin tymi samymi masami, a następnie wykańczamy masą finiszową, np. Multifinish lub gotową masą szpachlową Knauf F1.
Szpachlowanie połączeń i całych powierzchni płyt gipsowo-kartonowych przewidzianych do malowania wysokiej jakości farbami, w którym należy uzyskać efekt idealnie gładkich powierzchni bez jakichkolwiek rys wykonujemy tymi samymi masami, co poprzednio. Następnie całą powierzchnię płyt gruntujemy środkiem Tiefengrund lub Putzgrund i szpachlujemy masą szpachlową Multifinish lub gotową masą szpachlową Knauf F1.W każdym wypadku nie należy zapominać o wzmocnieniu spoin taśmą.
Więcej na ten temat w Akademii Budowania Knaufa – sztuka szpachlowania.
Technorati tags: budowa domu, gips, lekkie technologie budowlane, płyta gipsowa, sufit podwieszany, system suchej zabudowy, szpachlowanie, wykańczanie domu, wykonawcy
Kategorie: Knauf, płyty gipsowe, sucha zabudowa, szkolenia, wykonawcy, ściany działowe, sufity podwieszane
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 27/07/2007 |
Komentarzy: 8
Technorati tags: brak tagów
Kategorie: Knauf, płyty gipsowe, sucha zabudowa, szkolenia, wykonawcy, sufity podwieszane
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 25/07/2007 |
Brak komentarzy
Architekt Monika Lisowska-Łętocha, kierownik Pracowni Architektonicznej myślenickiej firmy Archon:
Najmniejsze koszty i utrudnienia etapowej realizacji inwestycji niesie za sobą budowa domu w docelowych gabarytach – z wykończeniem tylko części obiektu. Najodpowiedniejszymi budynkami do takiej realizacji są domy o pełnym programie funkcjonalnym czyli: posiadają kuchnię, salon, łazienkę i sypialnie na parterze i możliwość późniejszej adaptacji przestrzeni na poddaszu na dodatkowe pomieszczenia. Oznacza to, iż rodzina będzie wygodnie mieszkać na parterze domu, a poddasze urządzi sobie w przyszłości.
Taki dom na każdym etapie realizacji prezentuje się równie atrakcyjnie. Planując taki sposób realizacji należy przewidzieć miejsce na schody, oraz tak wykonać konstrukcję dachu by łatwo dało się wydzielić pomieszczenia na poddaszu i je doświetlić. W celu zminimalizowania kosztów wykonujemy przebicie w stropie na schody w pierwszym etapie realizacji, następnie maskujemy i izolujemy je lekką zabudową aby ciepłe powietrze w okresie grzewczym nie uciekało nam na poddasze. Wybierając taką formę budowy domu najlepiej jest od razu bazować na projekcie zawierającym dwa warianty użytkowania domu.
Wychodząc naprzeciw zapotrzebowaniu na takie rozwiązania firma ARCHON+ stworzyła kolekcję projektów domów parterowych z możliwością bezproblemowej adaptacji poddasza na mieszkalne w dowolnym momencie użytkowania. Takie rozwiązanie prezentuje projekt „Dom w imbirze”. W pierwszym etapie realizacji otrzymujemy dom o powierzchni 125,4m2. Na parterze pomieszczenie gospodarcze, w którym przewidziano możliwość późniejszej lokalizacji schodów odcina nam wizualnie i termicznie przebicie w stropie.
Zaprojektowana lekka ścianka działowa daje możliwość szybkiego i bezproblemowego demontażu i połączenia poddasza użytkowego po jego wykończeniu z parterem budynku. Natomiast dzięki wykorzystaniu poddasza uzyskujemy dodatkowe pomieszczenia o łącznej powierzchni 45,1m2. Lekkimi ściankami działowymi wydzielamy w drugim etapie realizacji trzy pokoje, łazienkę i hol.
Technorati tags: brak tagów
Kategorie: Knauf, płyty gipsowe, sucha zabudowa, projekty wnętrz, architekci, wykonawcy, ściany działowe, poddasze, kartongips
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 20/07/2007 |
Brak komentarzy
Paweł z Lublina: Chcę wykończyć betonową piwnicę tynkiem gipsowym. Wiem, że Knauf ma w ofercie kilka różnych tynków – czym one różnią się od siebie? Odpowiada Wolfgang Müller, product menager firmy Knauf:
- Jeśli chodzi o tynki ręczne, to w Pana przypadku najodpowiedniejszy byłby tynk Knauf Rotband, polecany do wykańczania powierzchni gładkich, takich jak właśnie ściany i sufity betonowe ze względu na jego większą przyczepność. Jego wydajność to 8 kg na metr kwadratowy powierzchni przy grubości tynku 10 mm. Minimalna grubość tynku Rotband wynosi 5 mm. Drugi gipsowy tynk ręczny Knauf Goldband ma wydajność 9 kg na metr kwadratowy przy 10 mm grubości i stosuje się go na zwykłe materiały ścienne. Jego minimalna grubość to 8 mm. W ofercie Knaufa są też gipsowe tynki maszynowe MP 75 – zwykły i MP 75L, czyli tynk lekki, łatwiejszy w obróbce i wydajniejszy. Ich wydajność to odpowiednio 10 i 8 kg ma metr kwadratowy przy tej samej 1-centymetrowej grubości.
Technorati tags: brak tagów
Kategorie: Knauf, tynki, szkolenia, wykonawcy
Drukuj