Domy jednorodzinne XXI wieku - przegląd najlepszych realizacji
Autor: Maria Szcześniak | Data: 3/12/2008 | Brak komentarzy
Podczas World Architecture Festiwal wybrano najlepszy dom jednorodzinny świata. Wśród nominowanych był także polski Dom Aatrialny zlokalizowany pod Opolem, o czym pisałem tydzień temu. Dziś prezentacja wszystkich finalistów.
Zwycięzcą został Final Wood House z Japonii. Budynek autorstwa Sou Fujimoto stanowi sześcian 4m x 4m zbudowany w całości z drewnianych belek. Nie są one jednak wyłącznie elementem konstrukcyjnym, lecz dają możliwości wykorzystania ich jako schody, stół, łóżko itp.Nagrodzony dom może budzić mieszane uczucia. Inne realizacje są nieco bardziej tradycyjne, co nie znaczy nudne.
Boukyo House z Japonii: w tym projekcie przestrzeń prywatną stanową jedynie dwie sypialnie i łazienka, natomiast przestrzenią publiczną jest cała reszta pomieszczeń - od gabinetu właściciela, poprzez pokój wypoczynkowy, na jadalni i kuchni skończywszy.
Casa Kike z Kostaryki: Budynek złożony jest z dwóch bliźniaczych pawilonów. Pierwszy stanowi miejsce dziennej aktywności pisarza i mieści m.in. bibliotekę, biurko i fortepian. Drugi natomiast stanowi bardziej intymną przestrzeń z pomieszczeniami do spania i łazienką. Całość konstrukcji budynku została wsparta na drewnianych palach osadzonych na betonowym podłożu.
Pływający Dom z Chile: Zrealizowany został dla jednego z największych na świecie eksporterów łososia - Multiexportfoods Company. Powodem była potrzeba obsługi łowisk firmy znajdujących się w trudno dostępnych fiordach regionu Aysen. Na parterze budynku mieszczą się pomieszczenia produkcyjno-administracyjne. Na wyższych piętrach znajdują się kwatery pracowników, a także m.in. kafejka internetowa, dzięki której pasażerowie mogą być w stałym kontakcie ze swymi rodzinami.
Cztery Domy z Grecji: Znajdują się w miejscowości Porto Rafti, w odległości ok. 40 km od Aten. Znajdująca się między dwoma ulicami 10 arowa działka mieści cztery identyczne budynki o powierzchni 200m2 każdy.Dwa z nich frontami zwrócone są w stronę morza, a dwa kolejne w stronę gór. Celem projektu Mobarchitects było połączenie w harmonijną całość kubicznych brył o kolorze terracotty i lekkich, drewnianych detali takich jak płoty czy pergole.
Dom F z Niemiec: Ideą, która legła u podstaw projektu budynku było połączenie jego walorów mieszkalnych z krajobrazem, przy równoczesnym spełnieniu warunków zabudowy, wymagających zastosowania dwuspadowego dachu. By osiągnąć te cele House F zbudowany został w oparciu o trzy sfery: pierwszą - parter, który w istocie stanowi piwnicę, gdyż w całości ukryty jest pod powierzchnią ziemi; drugą - w całości przeszklona i stanowiąca przestrzenną jedność między wnętrzem a otaczającym budynek ogrodem; trzecią - posiadającą formę dwuspadowego dachu.
Dom O z Japonii: Ma stanowić metaforę spaceru nad brzegiem oceanu. Jego plan, który przypomina rozgałęzione drzewo, stanowi jednolitą, pozbawioną wewnętrznych granic przestrzeń. Przeszklenie przedniej elewacji, a także brak wewnętrznych ścian powoduje, że mieszkańcy House O mogą podziwiać panoramę oceanu w każdym miejscu swojego domu.
Ijburg House z Holandii: Zlokalizowany w dzielnicy Amsterdamu - IJburg. Jego charakterystyczną cecha jest dekoracyjna fasada wykonana z wysuniętych cegieł.
Industrial Designer House z Japonii: Ten trzykondygnacyjny budynek posiada ascetyczną, sześcienną bryłę i elewację wykonaną ze stalowych paneli. Założeniem projektu było stworzenie miejsca łączącego zwykłe funkcje mieszkalne z pasją właściciela - wzornictwem przemysłowym.
Loblolly House z USA: Loblolly House został osadzony na palach wykonanych z pni sosen - takich samych jakie rosną w pobliżu budynku. Ma to zarówno swoje zalety funkcjonalne - oddziela dom od wilgoci gruntu; jak i estetyczne - wkomponowuje budynek w krajobraz, powodując wrażenie jakby unosił się w powietrzu. Ściany pokryte zostały drewnianym sidingiem, który na pierwszy rzut oka sprawia wrażenie niedbale ułożonego z desek o różnej długości, tworząc liczne szpary. W projekcie zostały one jednak wykorzystane jako okna, które dodatkowo doświetlają pomieszczenia budynku.
Mai Mai z Nowej Zelandii: Zlokalizowany jest na zboczu Freeman’s Bay, z którego rozciąga się niesamowita panorama miasta Auckland.Wyższa kondygnacja jest całkowicie przeszklona, dzięki czemu można z niej podziwiać panoramę miasta. Niższa natomiast stanowi schronienie. Połączenie tych dwóch przestrzeni - otwartej, ciekawej świata i zamkniętej, bezpiecznej - stanowi metaforę życia w mieście.
Mountain Retreat z Nowej Zelandii: Budynek Mountain Retreat został zaprojektowany jakomiejsce ucieczki od wszystkiego. Zlokalizowany on został w malowniczym zakątku Nowej Zelandii nad jeziorem Wakatipu. Są to tereny prawie nie tknięte ręką człowieka i także projekt stara się w nie ingerować w jak najmniejszym stopniu. Zarówno kamienna elewacja, betonowe podłogi i ciemne drewno nadają budynkowi charakter jaskini wydrążonej we wzgórzu i dającej poczucie bezpieczeństwa wśród dzikiej przyrody.
Nautilus House z Meksyku: Zaprojektował go Javier Senosiain - bioarchitekt, którego projekty prawie w całości inspirowane są naturą.Budynek przypomina wielką muszlę. Został on zrealizowany dla młodej pary, której znudziło się mieszkanie w standardowym mieszkaniu.
Permanent Camping z Australii: Zlokalizowany został wśród dzikich terenów stanu Nowa Południowa Walia. Budynek stanowi dwukondygnacyjną wieżę o podstawie 3×3m. Jej dolna, przeszklona część stanowi pokój dzienny. W górnej natomiast mieści się sypialnia i łazienka. Elewacja została pokryta miedzianą blachą. Dolna część fasady, która podczas użytkowaniu budynku jest uniesiona w górę, podczas nieobecności gospodarzy zostaje opuszczona w dół. Zabezpiecza to obiekt przed częstymi w tamtym rejonie pożarami buszu.
Dairy House z Wielkiej Brytanii: Stanowi mieszkalną adaptację starego budynku mleczarni. Mieści on pięć sypialń, trzy łazienki i mały basen kąpielowy.Najbardziej charakterystycznym elementem projektu jest fasada budynku. Została ona wzniesiona z poziomych drewnianych belek, między które wożono sztaby szkła.
Sleeping Giant z Irlandii: Ostre, łamane kształty betonowej bryły Śpiącego Kolosa ściśle nawiązują do porozrzucanych tu i ówdzie granitowych skał irlandzkiego wybrzeża.
Panoramiczne okna budynku wychodzą wprost na Zatokę Dublińską.
ViLa NM z USA: Układ i kształt jego bryły zostały wyznaczone przez ukształtowanie działki, na której stoi budynek. Bazowy prostopadłościan zostaje tu rozszczepiony na dwa inne, mniejsze, z których jeden zostaje uniesiony w górę, a drugi podąża za stromizną stoku. Wewnętrzna ściana łącząca obie rozszczepione bryły, zostaje przekręcona względem osi horyzontu o 90st - tak, że podłoga i sufit stają się ścianami i vice versa.
Jak wyglądają najlepsze domy świata pokazuje poniższa prezentacja.
Źródła: tekst: www.bryla.pl, zdjęcia: Word Architecture News, Gianni Botsford Architects, platformaarquitectura.com, e-architect.co.uk, Meixner Schlüter Wendt Architekten, Sou Fujimoto Architects, Architecture Lab, Ultimate House, Patterson Associates, Wallpaper, Casey Brown Architecture, Dezeen, O’Donnell + Tuomey, noticiasarquitectura.info,
Technorati tags: architekci, budowa domu, knauf, projekty
Kategorie: projekty wnętrz, architekci
