Autor: Maria Szcześniak | Data: 17/12/2008 |
Brak komentarzy
Zabudowa kominka należy do tych prac budowlanych, które powinny być wykonane z najwyższą starannością przez wysokiej klasy fachowców. Wiadomo - chodzi o bezpieczeństwo pożarowe. Na co więc zwrócić uwagę planując takie prace?
Większość budowanych obecnie kominków wyposażona jest w żeliwny wkład zapewniający bezpieczne spalanie drewna w zamkniętej komorze. Jednak dym odprowadzany z paleniska ma temperaturę ok. 400 st. Celsjusza, a czasem ( na przykład gdy zapali się sadza w przewodzie kominowym) jego temperatura może dojść do 1000 st. Celsjusza. Dlatego zarówno komory rozprowadzenia ciepła z kominka, przewody odprowadzające dym i sam przewód kominowy powinny być zabudowane sprawdzonymi materiałami niepalnymi. Dotyczy to zarówno suchej zabudowy, jak i izolacji termicznej.
Płyta gipsowa jest niepalna i zawiera ok. 20 procent wody. Oznacza to, że do momentu odparowania wszystkich cząsteczek H2O jej temperatura nie przekroczy 140 st. C. Po odparowaniu cząsteczek wody płyta traci swoje właściwości i ulega rozpadowi. Dlatego nigdy nie powinna bezpośrednio dotykać do komory paleniska ani jej ożebrowania, które pozwala na zwiększenie powierzchni grzewczej wkładu.
Płytę gipsową do zabudowy wkładów kominkowych można stosować tylko przy tych systemach grzewczych, które zapewniają naturalny lub wymuszony za pomocą wentylatora ruch powietrza między wkładem a zabudową. Służy temu wolna przestrzeń między paleniskiem a płytą gipsową umożliwiająca dopływ powietrza, które po ogrzaniu wydostanie się na zewnątrz przez kratki wylotowe lub zostanie rozprowadzone rurami do innych części domu.
Do zabudowy kominków należy używać płyt ogniochronnych (czerwonych Knaufa) o grubości 12,5 i 15 mm. Można stosować pokrycia jednowarstwowe jak i dwuwarstwowe. Szczególnie ważne jest wykonanie konstrukcji stalowej do powieszenia płyt gipsowych z profili systemowych odpowiedniej grubości. Oprócz płyty czerwonej do zabudowy kominka można też użyć płyt Fireboard Knaufa albo płyty cementowej AQUAPANEL®INDOOR, jeśli kominek zamierzamy obłożyć np. ciężkimi marmurami.
Bardzo ważnym i absolutnie niezbędnym elementem zabudowy kominka jest izolacja termiczna. To warstwa wełny mineralnej w osłonie z folii aluminiowej, umieszczona bezpośrednio pod płytą gipsową. Warstwa wypolerowanego aluminium pełni rolę zwierciadła odbijającego promieniowanie podczerwone, a wełna ogranicza przenoszenie ciepła na płytę. Ze względu na wysokie temperatury panujące w bezpośrednim sąsiedztwie wkładu kominkowego wełna musi być przeznaczona do eksploatacji w takich warunkach.
Technorati tags: knauf, płyta gipsowa, projekty wnętrz, sucha zabudowa, zabudowa kominków
Kategorie: Knauf, płyty gipsowe, sucha zabudowa, projekty wnętrz, architekci, ściany działowe, kartongips, materiały izolacyjne, wełna szklana, wełna kamienna, wełna drzewna
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 17/12/2008 |
Brak komentarzy
Technorati tags: kartongips, knauf, płyta gipsowa, sucha zabudowa, zabudowa kominków
Kategorie: Knauf, płyty gipsowe, projekty wnętrz, architekci, ściany działowe, kartongips, materiały izolacyjne, wełna szklana, wełna kamienna, wełna drzewna
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 10/12/2008 |
Brak komentarzy
Poprowadzenie instalacji wodnej, kanalizacyjnej czy klimatyzacyjnej w coraz popularniejszych domach o konstrukcji szkieletowej jest łatwiejsze niż w tradycyjnym budownictwie (zobacz prezentację), ale wymaga spełnienia kilku warunków. Jednym z nich jest odpowiednia izolacja przewodów zarówno termiczna, jak i akustyczna. W źle zaprojektowanej suche zabudowie odgłos wody spływającej z wyższych kondygnacji może zostać zwielokrotniony przez płyty gipsowe i stać się naprawdę uciążliwy.
Nowością w tegorocznej ofercie Knauf Insulation są płyty z wełny drzewnej Heraklith BM, które zapewniają doskonałą izolację akustyczną. Heraklith BM to lekka płyta budowlana z wełny drzewnej, wiązana magnezytem o wysokiej dokładności wymiarowej. Szczególnie przydatna jest w budownictwie drewnianym i zabudowie wnętrz.
Produkt może być stosowany także jako poszycie konstrukcji drewnianej. Płyty dobrze sprawdzą się również w budownictwie szkieletowym i zabudowie poddaszy oraz przy wykonywaniu ścianek działowych o wysokiej izolacyjności akustycznej (Rw = 61 dB). Heraklith BM zapewnia ponadto poprawę izolacyjności na dźwięki uderzeniowe w stropach.
Niewątpliwą zaletą wełny drzewnej jest elastyczność, niełamliwość i łatwość w montażu. Co ważne, ich właściwości izolacyjne doskonale sprawdzają się zarówno latem, jak i zimą - dzięki naturalnej konstrukcji idealnie regulują mikroklimat pomieszczeń.
Osoby decydujące się na ten rodzaj izolacji mają pewność trwałości zastosowanej konstrukcji – wełna drzewna jest odporna na starzenie oraz odkształcanie. Ponadto w stosunku do metali, betonów i innych materiałów budowlanych oraz malarskich zachowuje się obojętnie. Stanowi również idealną powierzchnią do tynkowania.
Knauf Insulation uruchomiła też nowy dział izolacji technicznych. Oprócz większej liczby produktów, klienci mogą liczyć również na profesjonalne doradztwo. - Oferta firmy została poszerzona o trzy grupy produktów – maty, otuliny oraz płyty z wełny kamiennej – wyjaśnia Piotr Okrassa, specjalista ds. izolacji technicznych Knauf Insulation.
Maty z wełny kamiennej są przeznaczone do stosowania na nisko- i średniotemperaturowe zbiorniki płaskie i cylindryczne, urządzenia klimatyzacyjne i grzewcze oraz kanały wentylacyjne o przekroju kołowym. Otuliny Skruz do zastosowania na instalacje centralnego ogrzewania, ciepłej wody użytkowej i ciepła technologicznego, rurociągi parowe, węzły cieplne, kolana i zagięcia na rurociągach oraz jako izolacja przeciwkondensacyjna rurociągów. Natomiast płyty TDN przeznaczone są do izolacji cieplnej, akustycznej i przeciwpożarowej konstrukcji technicznych, kominków oraz prostokątnych kanałów wentylacyjnych.
Technorati tags: knauf, Knauf Insulation, materiały izolacyjne, wełna dzrewna, wełna mineralna
Kategorie: Knauf, ściany działowe, sufity podwieszane, budownictwo energooszczędne, materiały izolacyjne, wełna szklana, wełna kamienna, wełna drzewna
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 10/12/2008 |
Brak komentarzy
Technorati tags: knauf, płyta gipsowa, sucha zabudowa, sufity podwieszane
Kategorie: Knauf, płyty gipsowe, sucha zabudowa, projekty wnętrz, architekci, ściany działowe, sufity podwieszane, kartongips, budownictwo energooszczędne, materiały izolacyjne, wełna szklana, wełna kamienna
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 25/11/2008 |
Komentarzy: 5
Prawidłowo wykonany dach wygląda następująco: pokrycie (dachówka, blachodachówka itp.), łaty, folia paroprzepuszczalna, deskowanie, krokwie. Folia paroprzepuszczalna ma kluczowe znaczenie przy ocieplaniu poddasza. Z jednej strony - reguluje przepływ pary wodnej i odprowadza wilgoć powstałą w wyniku dużej różnicy temperatur pomiędzy poddaszem a powietrzem na zewnątrz (tzw. punkt rosy), z drugiej - zabezpiecza warstwę wełny mineralnej przed ewentualnymi przeciekami z dachu.
W starych dachach folii paroprzepuszczalnej zwykle nie ma. Co wtedy zrobić? Pozostaje owijanie folii dookoła krokwi. W przypadku prawidłowo wykonanego dachu pod deskowaniem powinna pozostać 3-centymetrowa sczelina wentylacyjna. Będzie ona służyć do usuwania wilgoci z wartswy izoalcji.
Wełnę mineralną (w tej sytuacji jej grubość powinna być o 3 cm mniejsza, niż grubość krokwi, by pozostało miejsce na szczelinę wentylacyjną) należy wcisnąć szczelnie między krokwie. Następnie mocujemy do nich wieszaki typu ES, do których zostaną zamocowane metalowe profile CD, tworzące stelaż do przykręcenia płyt gipsowych.
Wcześniej należy jednak przykryć krokwie kolejną warstwą wełny mineralnej, najlepiej układaną prostopadle do porzedniej. Pozwoli to uniknąć mostków termicznych na drewnianych krokwiach, których izolacyjność cieplna jest pięciokrotnie gorsza, niż wełny. W takiej sytuacji drugą warstwę wełny po prostu nabijamy na wystające z krokwi wieszaki ES tak, by tylko one pozostały na wierzchu.
Po zamocowaniu profili CD do wieszaków przystępujemy do kolejnego, bardzo ważnego etapu prac - montażu folii paroizolacyjnej. Zwykle jest to polietylenowa folia PE o grubości 0,2 mm. Jej zadaniem jest ograniczenie dostępu pary wodnej z pomieszczenia (ogrzewanego poddasza) do warstwy wełny. W przypadku dużej różnicy temperatur para wodna mogłaby bowiem ulec skropleniu w kontakcie z zimnym poszyciem dachu i zawilgocić warstwę izolacji, co mogłoby skończyć się jej zniszczeniem, rozwojem grzybów i pleśni itp.
Warstwa parozolacji musi być więc bardzo szczelna - w żadnym miejscu nie można sobie pozwolić na jej przerwanie. Dlatego najlepszą metodą jej mocowania jest przyklejenie folii do profili CD za pomocą dwustronnej taśmy klejącej. Pozwala ona na mocowanie kolejnych płacht folii bez groźby rozszczelnienia warstwy. Na tak zabezpieczoną przegrodę można dopiero mocować płyty gipsowe, przykręcając je do profili CD (zobacz film instruktażowy). Przy zgodnym z zasadami sztuki budowlanej ociepleniu poddasza prace wykończeniowe można prowadzić na nim nawet zimą.
Zobacz też prezentację: Metody izolacji dachów wełną Knauf Insulation
Technorati tags: knauf, Knauf Insulation, ocieplenie poddasza, paroizolacja, płyta gipsowa, poddasze, sucha zabudowa, wełna mineralna
Kategorie: Knauf, płyty gipsowe, sucha zabudowa, sufity podwieszane, poddasze, kartongips, budownictwo energooszczędne, materiały izolacyjne, wełna szklana, wełna kamienna
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 9/09/2008 |
Komentarzy: 2
Od 2009 roku ceny prądu zostaną uwolnione. Oznacza to, że nasze rachunki wzrosną, ponieważ koszt energii elektrycznej na rynku hurtowym jest coraz wyższy. Nieprzerwanie rosną też ceny gazu i paliw. Energooszczędność staje się koniecznością, choć niewielu zdaje sobie z tego sprawę.
Raport Komisji Europejskiej nie pozostawia złudzeń. Państwa członkowskie marnują co najmniej 20 proc. energii. Kampania na rzecz energooszczędności ma uchronić nas przed załamaniem domowego budżetu i ograniczyć emisję groźnych dla środowiska gazów.
- Najwięcej, bo około 40 proc. energii trwonimy w naszych domach. Nie korzystamy z energooszczędnych urządzeń grzewczych i oświetleniowych, a przede wszystkim źle ocieplamy ściany, dachy, podłogi – a to przez nie ucieka najwięcej ciepła – wyjaśnia Ewa Kosmala, dyrektor ds. technicznych firmy Knauf Insulation – producenta izolacji. – Co gorsza, Polacy nie mają nawyku oszczędzania energii.
- Chcąc zmienić ten stan rzeczy, od września uruchomiliśmy stronę http://www.zatrzymajenergie.pl/, na której znajdują się m.in. porady i informacje o energooszczędności oraz certyfikacji energetycznej budynków. Ponadto można zapoznać się z prezentacją wzorcowo ocieplonego domu przy wykorzystaniu materiałów izolacyjnych firmy Knauf Insulation. Przewidzieliśmy również konkurs, w którym główną nagrodą jest świadectwo energetyczne oraz bon na 2000 zł na remont domu – dodaje Ewa Kosmala.
W środę na blogu Knaufa opublikujemy artykuł Ewy Kosmali na temat świadectw energetycznych, które od przyszłego roku będzie musiał mieć każdy sprzedawany, wynajmowany lub dzierżawiony budynek użytkowy.
Technorati tags: budownictwo energooszczędne, knauf, Knauf Insulation, oszczedzanie energii, termomodernizacja
Kategorie: Knauf, budownictwo energooszczędne, materiały izolacyjne, systemy dociepleń, wełna szklana, wełna kamienna
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 3/09/2008 |
Komentarzy: 2
W pierwszej kolejności trzeba wytrasować miejsca montażu konstrukcji z profili UD i CD. Czynnością kolejną jest przycięcie na odpowiednią długość profili UD, stanowiących konstrukcję obwodową, montowaną do ścian, sufitu i podłogi. Po przycięciu i przed montażem nie możemy zapomnieć o przyklejeniu do wszystkich profili obwodowych samoprzylepnej taśmy akustycznej, zapobiegającej przenoszeniu drgań z konstrukcji na ściany, podłogę i sufit.
Po zamontowaniu profili UD przystępujemy do wyznaczenia miejsca montażu pionowych profili CD. Profile CD ustawiane są w rozstawie osiowym co 60 cm. Wkładane są górą i dołem w profile UD i montowane do ścian przy pomocy łączników bezpośrednich, tzw. ES-ów. Okładzina przykręcana będzie później tylko do tych profili. Dlatego przy jednej i drugiej ścianie dostawiamy dodatkowo po jednym profilu CD, oddalonym maksymalnie 10 cm od ścian.
Łączniki bezpośrednie mocujemy do ściany przy np. kołków rozporowych. Bardzo ważne jest przyklejenie do
każdego takiego łącznika pasków taśmy akustycznej, która wyeliminuje przenoszenie drgań z konstrukcji na ścianę i odwrotnie. Maksymalny rozstaw pionowy łączników bezpośrednich wynosi 90 cm.
Po zamontowaniu łączników bezpośrednich możemy przystąpić do ustawiania profili CD. Kolejną czynnością jest skręcenie uchwytów bezpośrednich z profilem CD. Czynność tę wykonuje się za pomocą wkrętów LN 3,5 9,5 mm. Profil CD przy pomocy poziomicy należy ustawić pionowo w dwóch płaszczyznach, a następnie przy pomocy dwóch wkrętów skręcić z łącznikiem bezpośrednim.
Po wykonaniu konstrukcji przystępujemy do ułożenia warstwy materiału izolacyjnego — np. wełny mineralnej. Bardzo
istotne jest staranne, tzn. „szczelne” ułożenie materiału, również w przestrzeni za profilami. Płyty wełny powinny być układane w poszczególnych polach z przesunięciem (jak w ścianie murowanej).
Do tak wykonanej konstrukcji możemy zacząć przykręcać okładzinę z płyt. Mocujemy je tylko do konstrukcji pionowej, wykonanej z profili CD. Rozstaw wkrętów TN może wynosić maksymalnie 25 cm. Należy unikać skręcania płyty, stanowiącej okładzinę z profilami UD, zamontowanymi do podłogi i stropu, ponieważ skręcenie tych elementów powoduje później pękanie połączeń płyt. Ostatnią czynnością, związaną z montażem przedścianki, jest szpachlowanie fug między płytami okładziny.
Prawidłowy sposób wykonania przedścianki pokazuje poniższa prezentacja.
Technorati tags: budowa, płyty gipsowe, profile UD i CD, przedścianka, remont, sucha zabudowa
Kategorie: Knauf, płyty gipsowe, sucha zabudowa, szkolenia, kartongips, wełna szklana, wełna kamienna
Drukuj
Autor: Maria Szcześniak | Data: 13/08/2008 |
Brak komentarzy
Zabudowę ścian działowych z płyty gipsowo-kartonowej rozpoczynamy od wytyczenia na podłodze linii ustawienia przyszłej ściany. Do tej czynności używamy sznura traserskiego. Poprawne wytyczenie jest podstawą do łatwego wykonania wszelkich następnych czynności w trakcie montażu ścian.
Od linii poziomych na podłodze wytyczamy prostopadłe linie pionowe na ścianach bocznych, biegnące do sufitu. Następnie linie wytyczone na podłodze przenosimy na sufit, łącząc je z liniami pionowymi. Konieczne jest bezwzględnie staranne wytyczenie linii, do której mocować będziemy konstrukcję z profili metalowych.
Profile UW, mocowane do podłogi, oraz profile CW, mocowane do ściany, oklejamy samoprzylepną taśmą akustyczną. Zaniedbanie tej czynności spowoduje pogorszenie parametrów akustycznych ściany (przenoszenie dźwięków z sąsiednich pomieszczeń).
Do wytyczonych linii montujemy konstrukcję ściany z profili metalowych przy pomocy kołków szybkiego montażu. Do podłogi mocujemy profile UW, stosując kołki w rozstawie 1 m, do ściany - profile CW w rozstawie kołków min. 3 szt. na wysokość pomieszczenia do 3 m wysokości, ale nie rzadziej niż co 1 m. Do sufitu montujemy profile UW, takie jak do podłogi. Dobór szerokości profili (CW 50, CW 75, CW 100) zależy od kilku parametrów, między innymi wysokości ściany, rodzaju prowadzonych instalacji w ścianie, izolacyjności akustycznej, ilości warstw płyty, co w sumie określi grubość i sztywność ściany.
Przed montażem profili pionowych należy dokładnie wymierzyć wysokość pomieszczenia i dociąć profile pionowe CW na wymiar mniejszy o 1-1,5 cm niż wymierzona wysokość. Profile pionowe CW wsuwamy pomiędzy profile UW na podłodze i suficie w odstępach od 30 do 60 cm, w zależności od rodzaju ściany (wysokość, z pojedynczą okładziną, z podwójną okładziną, przyszłego obciążenia). Nie należy ich ze sobą skręcać. Należy unikać sztukowania profili.
W przypadku otworów drzwiowych należy pamiętać o ich wzmocnieniu przy pomocy profili pionowych UA. W sprawie doboru właściwych szerokości i rozstawu profili warto zasięgnąć informacji w punkcie sprzedaży.
Po wykonaniu konstrukcji nośnej ścian z profili metalowych przystępujemy do montażu płyty gipsowo-kartonowej, zaczynając od jednej strony ściany. Płytę przykręcamy wkrętami do szybkiego montażu TN 25 mm przy pojedynczym płytowaniu lub wkrętami TN 35 mm przy płytowaniu podwójnym. Rozstaw wkrętów wynosi 25 cm dla jednej warstwy płyty.
W przypadku dwóch warstw płyty, pierwszą warstwę przykręcamy wkrętami co 75 cm, drugą natomiast co 25 cm. Warunek takiego rozstawu to przerwa montażowa pomiędzy przykręceniem pierwszej i drugiej warstwy nie dłuższa niż 24 godziny. W przeciwnym razie obie warstwy przykręcamy co 25 cm. Przed ułożeniem izolacji należy poprowadzićwszystkie instalacje, przewidziane w danej ścianie.
Następnie przystępujemy do układania izolacji. Materiał izolujący należy starannie przyciąć do szerokości rozstawu profili
pionowych CW i ułożyć go pomiędzy profilami zapełniając szczelnie przestrzeń między nimi, nawet wewnątrz profili.
Po ułożeniu izolacji z wełny mineralnej montujemy płyty gipsowo-kartonowe po drugiej stronie ściany, pamiętając o przesunięciu płyty względem płyty po pierwszej stronie. Chodzi o to, aby uniknąć połączeń płyty na jednym profilu po obu stronach konstrukcji. Płyty g-k można łączyć w pionie, pamiętając o przesunięciu spoin poprzecznych nie mniejszym niż 40 cm. Ułożenie płyty po drugiej stronie zamyka zabudowę konstrukcji.
Następnie przystępujemy do przygotowania docinanych powierzchni płyty do szpachlowania. Należy je odpylić i zagruntować przy pomocy środka gruntującego, np. Tiefengrund. Przy szpachlowaniu najważniejsze jest użycie właściwego produktu, służącego do spoinowania płyt, odpowiednie przygotowanie materiału i technologia spoinowania. Szpachlowanie ma szczególne znaczenie dla końcowego efektu optycznego i dalszego bezawaryjnego użytkowania (brak spękań).
Sposób prawidłowego montażu ścianki działowej pokazuje poniższa prezentacja.
Technorati tags: dodatki montażowe, ściany działowe, mocowania, płyty gipsowe, profile, systemy suchej zabudowy
Kategorie: Knauf, płyty gipsowe, sucha zabudowa, ściany działowe, kartongips, materiały izolacyjne, wełna szklana, wełna kamienna
Drukuj
